donderdag 26 maart 2020

schatkaart

dé schatkaart



Gisteren ben ik een schat gaan 'verstoppen'. En de schatkaart zwierde ik online...
Hoe het zover kwam?

Illustrator Carson Ellis daagt haar volgers elke dag uit met tekenopdrachtjes en eentje ervan was een schatkaart tekenen.
Als schat koos ik mijn laatste boek de serres van Mendel en ging het in de buurt 'verstoppen'.

In het boek staat een opdracht: nadat het bekeken, gelezen, gekoesterd, ge... is MOET het zich verder verspreiden (tiens waar hebben we dat nog gehoord maar dan net ietsjes anders)... door het bijvoorbeeld in iemand anders z'n brievenbus te droppen.
Ik ben alvast nieuwsgierig of dat gaat lukken...

UPDATE
Het boek moest niet buiten overnachten en werd 's avonds al gevonden...


 





maandag 23 maart 2020

Zaailing 79 - De geheime tuin

klik op de afbeelding voor een leesbare versie

 
 
 
 
/// 
 ZAAILINGEN is een samenwerking tussen schrijfster Kirstin Vanlierde en tekenaar Jurgen Walschot. Zaailingen zijn creatieve scheuten, waarbij tekenaar en schrijfster mekaar afwisselend uitdagen. Zij schrijft bij de beelden en hij tekent bij de woorden. 
///

woensdag 18 maart 2020

voorleesmomentjes - de serre van Mendel


Door dat vervelende virus viel de #jeugboekenmaand in het water... Iedereen Leest startte met Jeugdboekenmaand-YouTube ! Voorleesmomentjes, tekentips, live illustratie: je vindt het er allemaal! Er komen elke dag nog filmpjes bij...

Wie graag zelf eens aan de slag gaat met 'de serres van Mendel' kan kan via deze link 2 kleur- en tekenplaten downloaden. (pdf-formaat A3)

donderdag 13 februari 2020

ZAAILING #77 – De plaatsen waar we blijven

Als het goed moet zijn, dan lukt het meestal helemaal niet. Zo ook bij het ontstaan van deze prent. We moesten in de familie plots afscheid nemen van 'Naninne', de meter van van mijn partner én van mijn dochter. Een straffe, plezante madamme die ons na aan het hart ligt. Ze verloor de strijd tegen dat mottige monster, kanker genaamd. Het ging allemaal plots zo snel. Op donderdag 13/02 kreeg ik het nieuws dat ik haar nooit meer zou terugzien. En dat terwijl ik haar jaren bijna dagelijks en zeker wekelijks zag. Ze hielp jaren haar bejaarde mama die naast ons woonde. En elk vrij moment bracht ze door in onze gezamenlijke tuinen. Tot voor de eerste tekenen van het sluimerende monster werkten we ook samen in de tuin. Zeker in de zomer liepen we mekaars deur plat en aten we geregeld samen in de tuin... En op familiefeesten was zij vaak de sfeermaker, hoe gekker hoe liever! Daar kwam nu abrupt een eind aan. 1-0 voor het monster en geen terugmatch. Hoewel ze tot het bittere eind, als een leeuw tegen dat beest gestreden heeft. En dan komt dus de vraag of ik een beeld zou willen maken voor de rouwbrief / rouwdienst. SLIK Ja natuurlijk! Maar in mijn hoofd gaan de alarmbellen af en giert het van NEEN dat niet. Na het weekend zou ik op studiereis naar Madrid vertrekken, zou want dat kwam nu ook op de helling te staan. Normaal gezien helpt wat druk om aan het werk te gaan. Maar hier verlamde het me volledig. Maar beloofd is beloofd.  Dus begon ik een soort aquarelachtige tekeningen te maken met zeer veel wit. Maar het was een illustratie voor het woord tranendal in een slecht boek. (nog meer alarmbellen) De tekeningen belandde in de prullenmand. En de printer moest het met een welgemikte trap bekopen. Omdat het niet goed kwam trok ik naar buiten, de tuin in om wat af te koelen. De grauwe lucht paste bij mijn gevoel. De tuin leek het zich allemaal niet te veel aan te trekken. In slaap voor de wintermaanden. Hoewel hier en daar al een vers groen blaadje de kop op steekt. Een grauwe tekening... zo wil je niet herinnerd worden. Dus gooide ik het over een heel andere boeg en ging aan de slag met materiaal waar ik zelf blij van wordt. En kijk, de lucht klaarde op. Naninne kreeg een plekje in de tuin met haar favoriete katten in de buurt. 
Zonder veel moeite beeld ik me in dat zo meteen mijn dochter van de glijbaan zoeft en dat alles weer is zoals vroeger. We zullen je levensvreugde alleszins niet vergeten en naast een plekje op de bank in de tuin blijf je in onze herinnering verder leven. 
 
Voor Naninne 
We kennen ze wel, de verhalen 
van troost, van licht in tunnels en gezang 
van gevleugelden. Maar verhalen zijn lucht, 
ze waaien weg met de wind en wie 
achterblijft, staat met lege handen.
Laat de woorden maar gaan. Want 
het zijn de plaatsen waar we blijven 
omdat elk blad aan de bomen 
er onze naam kent. Het zijn de plekken 
waar we wortelen, diep in de bodem 
die ons toebehoort, en waar de dingen 
doorgaan, loom en vanzelf, vertrouwd 
als een kat opgekruld op een schoot.
Verbondenheid is een levend landschap, 
waar stamstroom en schaduw op elk uur 
van de dag de grens hertekenen
tussen wat geweten is, gekoesterd 
en vanuit een ooghoek nog gezien.

/// 
 ZAAILINGEN is een samenwerking tussen schrijfster Kirstin Vanlierde en tekenaar Jurgen Walschot. Zaailingen zijn creatieve scheuten, waarbij tekenaar en schrijfster mekaar afwisselend uitdagen. Zij schrijft bij de beelden en hij tekent bij de woorden. 
///

zondag 9 februari 2020

vrijdag 24 januari 2020

zaailing 75: TREK JE BEK OPEN


Trek je bek open!

Deze Zaailing kwam tot stand in het kader van de 15e Vlaamse Week tegen Pesten.
Een pakket met poster, stickers, postkaartjes kan je via deze weg bestellen: https://kieskleurtegenpesten.be/de-week/

Wil je graag aan de slag met deze tekst? Waarom zou je de auteur ervan dan niet eens uitnodigen?
Trek 'gewoon' je bek open of surf naar hier.

/// 
 ZAAILINGEN is een samenwerking tussen schrijfster Kirstin Vanlierde en tekenaar Jurgen Walschot. Zaailingen zijn creatieve scheuten, waarbij tekenaar en schrijfster mekaar afwisselend uitdagen. Zij schrijft bij de beelden en hij tekent bij de woorden. 
///

woensdag 15 januari 2020

Frida's grote klimaatwedstrijd

Wil je graag eens 25 boeken voor je klasbibliotheek winnen? Kruip dan in je (teken-)pen en ontwerp jouw klimaataffiche! Een deskundige jury waaronder Frida en nog wat andere prutsers kiezen het winnende ontwerp.

Act now, nu het nog kan ;-)

klik op de afbeelding voor een leesbare versie

vrijdag 10 januari 2020

Zaailing 74 /// Waar rook is

klik op de afbeelding voor een leesbare versie
/// 
 ZAAILINGEN is een samenwerking tussen schrijfster Kirstin Vanlierde en tekenaar Jurgen Walschot. Zaailingen zijn creatieve scheuten, waarbij tekenaar en schrijfster mekaar afwisselend uitdagen. Zij schrijft bij de beelden en hij tekent bij de woorden. 
///

woensdag 8 januari 2020

recensie van 'De serres van Mendel'

Blij met een mooie recensie van 'De serres van Mendel' op Mappalibri!
"Het verhaal focust op de bloeiende vriendschap tussen de twee kinderen, maar ook thema’s als melancholie en eenzaamheid worden op een begrijpelijke manier aangekaart. Tussentitels als ‘Wortels van de wereld’, ‘Kennis is kwetsbaar’, ‘Langslapers en lanterfanters’ en ‘Tranen waar de grond van trilt’ laten zien hoe doordacht Kirstin Vanlierdes schrijfstijl is. Bovendien wordt het verhaal geschreven met grote aandacht voor het zintuiglijke, wat perfect aansluit bij de sfeer van het boek.
Vanlierde verwoordt de ervaringen van de kinderen, terwijl Jurgen Walschots kleurrijke illustraties de omgeving in detail tonen. Het boek bevat zowel paginagrote illustraties als kleine illustraties in grijstinten. Elk beeld roept een andere sfeer op, wat toont hoe gediversifieerd de serres zijn. De personages zijn steeds klein en donker afgebeeld, waardoor alle aandacht naar de kleurrijke planten en dieren gaat. Hoe langer je ernaar kijkt, hoe meer je er ontdekt. Opvallend is dat de koepels van de serres altijd zichtbaar zijn. Hoe groot ze ook zijn, de serres zijn dus eindig en er is nog een hele wereld daarbuiten.
De serres van Mendel is een prachtig boek dat inspireert en vragen oproept."

'De bewaarkoepels' de serres van Mendel
En op Pluizer kan je het volgende lezen:

"Als je dit mooi verzorgde stevige, wel vrij zwaar, boek vastneemt, wordt je fantasie al geprikkeld. Naast de in zilver sierlijk geschreven titel, zorgt ook de illustratie hiervoor. Deze beslaat de hele voor- en achterzijde. Twee zwarte figuurtjes bekijken vanuit een boom een nachtelijk landschap met serres.
Als je de harde kaft openslaat krijg je een mooi motiefje te zien. Een groene achtergrond met witte krullen. Dit patroon komt in het begin van elk van de drie delen van het boek terug. Daar wordt het aangevuld met een collage van tekeningen en foto’s van fauna en flora. Zeer mooi en het past perfect in de sfeer van het verhaal. "
website pluizer
 En dit kon ik niet laten liggen via Standaard Boekhandel:

via pluizuit:
De kaft van De serres van Mendel spreekt meteen aan. Grote groene bomen, twee kleine onherkenbare figuurtjes, ver weg de serres en de titel in glinsterend zilver. Het mysterie van de kaft geeft al meteen een idee van de enigszins vreemde sfeer van het verhaal. Een verhaal dat redelijk gewoon begint maar dan een sprankeltje magie krijgt. Hoewel Reya en Mendel veel liefde tonen voor de natuur rondom hen is De serres van Mendel geen informatief boek. Je hoeft dus geen natuurliefhebber te zijn om te genieten van het verhaal, al mag dat natuurlijk wel. De illustraties werken samen met de tekst om De serres van Mendel tot een bijzonder geheel te maken.
Mathilde Lemm - januari 2020

via lees-wijzer

“De serres van Mendel” is geen klassiek prentenboek, maar een leesboek met fascinerende  tekeningen. Die zijn volledig in harmonie met het verhaal: poëtisch, mysterieus, ontroerend, uitnodigend om verder te bladeren en te lezen. De lezer wordt gewoonweg meegezogen in de wondere wereld van Reya en Mendel. Vooral de gedetailleerde, bijna lyrische beschrijvingen van de serres dragen hiertoe bij.
De auteur laat kinderen kennismaken met een bijzondere wereld van planten, bloemen, bomen, zaden en nog veel meer. Zij leren, samen met Reya, anders kijken naar vertrouwde vormen en kleuren in de natuur. Niet alleen Reya maar ook Robin en Mendel spreken aan: ze zijn zorgzaam, warm, intelligent, nieuwsgierig en speels.
Het verhaal is een hedendaags sprookje dat stof tot nadenken geeft over de manier waarop wij met onze wereld omgaan en de gevolgen daarvan, maar dit zonder belerend over te komen. De uitgever labelt het boek voor kinderen vanaf 10 jaar. Maar ook volwassenen die openstaan voor een imaginaire wereld en een hartverwarmend verhaal, zullen ervan kunnen genieten.
Myriam Vanderzeypen 

dinsdag 7 januari 2020

grafisch poëem !!!! STROOM !!!!

Graphic novel en Graphic Poem wie verzint nu zoiets? Het moet niet altijd Engels zijn...
Ik duik met plezier in deze review euh recensie van Stripschrift !!!! (ja ja 4 uitroeptekens van de 5, meestal is dat schreeuwerig zo een uitroepteken maar nu mag het eens !!!! Nah!)