donderdag 3 september 2020

zaailing 87 - Teufelsschlucht - De omhelzing van de duivel

 

De omhelzing van de duivel
De omhelzing van de duivel - ©J.Walschot
 

Het regent en het bos roept. Ga.
Ga peilloos verdwalen.

Alles wat je meebrengt naar het bos, inclusief jezelf, kan ontbinden. Daarvoor is het ook bedoeld.
Emoties zijn herfstbladeren. Herinneringen zijn humus. Lang voor je lichaam zich uitstrekt om deel te worden van de bodem, ben je al ontelbare keren verzonken en vergaan.

Alles wat leeft, teert op iets wat voorbij is. Van rottende bladeren tot herinneringen: we stampen het eerst dieper de bodem in, laten het in het duister bezinken en vermolmen. Precies daaruit bouwt het leven zichzelf vervolgens weer op.

We houden niet zo van dat idee, wij mensen. Bij doodgaan denken we aan engelen en licht en liever niet aan de oerkracht van vochtige bosgrond. Geen wonder dat we de natuur aan de duivel gingen toeschrijven. Wie haar kende en respecteerde, noemden we heks. Wie haar vernietigde, noemden we slim en ondernemend. Kijk waar dat ons gebracht heeft, intussen.

Want er bestaat niet zoiets als ongeworteld zijn. Afgesneden, dat wel. Door het gerommel in ons hoofd, door de kletspraatjes of verheven sprookjes. En we kunnen onszelf mooi heersers van de schepping wanen, de tijd en het landschap weten eindeloos veel beter. De duivel krijgt altijd gelijk.

Dus zak maar dieper in de greep van de bodem. Los langzaam op in de regen. Je kunt verdrinken in bossen en rotsen zonder ooit in ademnood te komen.

En wat van ons overblijft, gestold en versteend en omhelsd door laag na laag bezonken rots, werkt zich op een dag wel weer naar het licht.

 

Teufelsschlucht - ©K.Vanlierde

/// 
 ZAAILINGEN is een samenwerking tussen schrijfster Kirstin Vanlierde en tekenaar Jurgen Walschot. Zaailingen zijn creatieve scheuten, waarbij tekenaar en schrijfster mekaar afwisselend uitdagen. Zij schrijft bij de beelden en hij tekent bij de woorden. 
///

 

dinsdag 11 augustus 2020

de wortels van de wereld...

 ... is er!

 

ISBN 978-94-6383-203-8
De wortels van de wereld - K. Vanlierde & J. Walschot - ISBN 978-94-6383-203-8

Ik ga terug.’ Ze kijkt Michal uitdagend aan.
Zijn ogen worden groot. ‘Naar de serres? Je hoorde het toch, de planten zullen deze ziekte zelf te boven moeten komen.’
Reya schudt driftig het hoofd. ‘Je hebt geen idee wat we daar bewaren!’
‘Dat heb ik wel. Maar alle mensen gaan op een keer dood. Werelden en ideeën verdwijnen, net als planten, en dat is goed.’ Michal haalt de schouders op. ‘Zo komt er juist ruimte voor iets nieuws.’
Plots ziet Reya de hele kamer troebel. Ze klemt haar kaken op elkaar.
‘En toch ga ik terug. Mendel heeft me nodig.’
‘Als ik Demeter goed begrepen heb, kun je niets meer voor hem doen.’
‘Demeter heeft het fout.’ Reya veegt met haar mouw langs haar ogen en kijkt Michal recht aan. ‘Als ik hem niet kan helpen genezen, kan ik hem helpen sterven.’

Terwijl het voortbestaan van de serres in gevaar is, zoekt een jongen in een armoedig dorp tussen de sloopwerven naar antwoorden. Waar komen die beelden van dampende groene koepels in zijn hoofd vandaan? Wie is dat meisje dat hij tussen de planten ziet dansen? En wat moet hij aan met dat bizarre talent in zijn handen, dat hij volgens sommigen maar beter verbergt?

Alles is met alles verbonden en de antwoorden zijn zo betoverend als de sterrenhemel. Want tijd en afstand meet je niet alleen in lengte, maar ook in diepte. En we strijken altijd neer op de plek waarnaar ons hart verlangt.

De wortels van de wereld is een vervolg op De serres van Mendel, maar kan ook los gelezen worden.

 

-------> uitgegeven door Van Halewyck / Pelckmans uitgevers 

 

donderdag 25 juni 2020

Zaailing 85 - De wortels van de wereld

 
 
 
/// 
 ZAAILINGEN is een samenwerking tussen schrijfster Kirstin Vanlierde en tekenaar Jurgen Walschot. Zaailingen zijn creatieve scheuten, waarbij tekenaar en schrijfster mekaar afwisselend uitdagen. Zij schrijft bij de beelden en hij tekent bij de woorden. 
///

vrijdag 5 juni 2020

zaailing 84 - Alles wat ooit was

Het is weer die tijd van het jaar...
dat het kriebelt om de bergen in te trekken.
Zal het lukken dit jaar?

Gletscherstube, Aletschregion, Zwitserland

Als een gordijn dat langzaam het toneel
prijsgeeft, walsen de wolken
met de eerste aarzelende stralen licht.

Soms is betovering solide als rots.
De ochtend proeven, de belofte
van de tocht die ons pas na pas omhelst.

Haast leert de reis ons af, tot we leren
vallen als regen, voor elke stap
een weerschijn in de wolken

voor elk ogenblik een druppel. Maar die ene,
die zowel het licht vangt als de schaduw,
gestold in het moment als een geschenk

dat de adem inhoudt, die
verandert het verhaal, en ons
en alles wat ooit was.

/// 
 ZAAILINGEN is een samenwerking tussen schrijfster Kirstin Vanlierde en tekenaar Jurgen Walschot. Zaailingen zijn creatieve scheuten, waarbij tekenaar en schrijfster mekaar afwisselend uitdagen. Zij schrijft bij de beelden en hij tekent bij de woorden. 
///

vrijdag 22 mei 2020

zaailing 83 - De droom die we werkelijkheid noemden

Niet alleen in de plantentuin Meise bloeit de reuzenaronskelk, ook in de serres van Mendel. De perfect timing om deze zaailing te posten:
De reuzenaronskelk
uit het schetsboek 'A page/plant a day'


Sommige verhalen vragen niet naar woorden:
de belofte van de ochtend tegemoet lopen
de taal benaderen van vogels of boomstammen
onszelf kennen als verstrikt, gezaaid, besmet

met schoonheid. Gretig lezen we de lijnen
voor zover we ze kunnen volgen. Wie deze
wereld wil bewonen, moet leren om te spreken
in sporen, reiken naar het licht doorheen de filter

van de kooi. Voor een paar onbetaalbare uren
bloeien we open en geven alles wat we hebben.
We overtuigen onszelf dat binnen de beperkingen

van de tralies onze verstrengelingen
even diep kunnen wortelen als in de droom
die we werkelijkheid noemden, voorheen.

detail
/// 
 ZAAILINGEN is een samenwerking tussen schrijfster Kirstin Vanlierde en tekenaar Jurgen Walschot. Zaailingen zijn creatieve scheuten, waarbij tekenaar en schrijfster mekaar afwisselend uitdagen. Zij schrijft bij de beelden en hij tekent bij de woorden. 
///


donderdag 7 mei 2020

Zaailing 82 - Wilde geest

klik op de afbeelding voor een leesbare versie


Deze zaailing vindt zijn oorsprong in een tragedie die zich op 1 mei afspeelde in onze tuin, op een lapje grond waar de natuur van ons zijn gang mag gaan. Sinds jaar en dag is er in dat wildere stuk van de tuin een vossenhol. Zoals bijna elke ochtend tijdens deze quarantaine maakte ik een ommetje door de tuin. En tot mijn verbazing stak er een kopje uit het vossenhol. Terwijl ik me snel weer uit de voeten maakte om het dier niet te storen, bedacht ik hoe vreemd het was dat de vos zich 's ochtends zomaar liet zien. Maar ik stelde me er verder geen vragen bij en ging aan de slag met het werk van de dag. Verbijsterd merkte ik die avond bij een nieuw rondje door de tuin dat dat kopje er nog steeds uitstak, nu met twee voorpoten ernaast. Toen ik dichterbij kwam, zag ik tot mijn afgrijzen dat het beestje in nood was. De ingang van het hol was aangeduwd en er lagen brokstukken die er niet thuishoorden. Waarom had ik dit niet eerder gezien? Kwaad op mezelf en woest op wie dit op zijn geweten had, ging ik aan de slag om het dier te bevrijden. Na een tijd graven en wrikken kreeg ik de vos uit deze hachelijke situatie.


Eind goed al goed? 
Neen... hier begint het tweede bedrijf van de tragedie. Toen ik het dier neerzette, probeerde het weg te lopen maar zijn achterpoten weigerden dienst. Hij zakte ter plekke in elkaar. Mijn hart brak... De foto spreekt voor zich – de wanhoop en teleurstelling zijn er zo vanaf te lezen. Terwijl we verwoed naar een oplossing zochten – probeer op een feestdag in volle lockdown maar eens hulp te vinden van wie of wat dan ook – zat ik een hele tijd op enkele meters van de vos. Zoveel onmacht had ik nog nooit gevoeld. Tegelijk groeide de boosheid. Wie doet nu zoiets?! Een wild dier mishandelen en levend begraven... Ik kan er nog steeds niet bij.

 
 
 
/// 
 ZAAILINGEN is een samenwerking tussen schrijfster Kirstin Vanlierde en tekenaar Jurgen Walschot. Zaailingen zijn creatieve scheuten, waarbij tekenaar en schrijfster mekaar afwisselend uitdagen. Zij schrijft bij de beelden en hij tekent bij de woorden. 
///