eitje

Gisteren vond Jules een eitje in de tuin... na wat googlen kwamen we erop uit dat het van een merel moet zijn. Maar tijdens het zoeken kwamen we een filmpje over een kraai tegen dat we allebei geweldig vinden...

mercator verzekeringen

door het sleutelgat...

Vanaf vandaag kan je mijn werkplek bekijken op de Villa Kakelbont blog

bizz: warrants

eventjes een 'wiki*' berichtje...


huh? warrants wat is datte??
Leve wiki wikipedia (Dank jullie wel 25-jarige, alleenstaande, kinderloze, hoogopgeleide mannen, met te veel tijd die gemiddeld 6,4u per week aan wikipedia schrijven.)

Warrants dus,...
alleszins miste de man in kwestie een stukje van zijn overeenkomst. Tja, hoe moet het verder als je een stukje mist waar je toch recht op hebt??

*wiki = Hawaïaans voor snel

Een boekje tuin -> Klasse

Deze maand kan je door een mailtje naar het tijdschrift Klasse te sturen een exemplaar winnen van Een boekje tuin.

pépé

Vorige week is mijn opa overleden en vanochtend hebben we afscheid van hem genomen. Hoewel ik beter aan andere zaken zou werken, heb ik deze namiddag zijn portret gemaakt.


We zagen mekaar niet heel vaak, maar als het er toch eens van kwam was het steeds heel aangenaam. Telkens ik bij hem thuis kwam, stond de koffie en het gebak klaar. Van zodra ik zijn woonkamer binnenstapte leek de tijd heel eventjes trager te gaan. Ik nam zijn ritme aan en ik kwam helemaal rustig buiten. Wel met een stapel boeken onder de arm... want lezen dat was zijn ding, vooral dikke boeken over de oorlog. Afspraak was dat wanneer de boeken uit waren, ik terugkwam.
Hij was een man van vele gezichten, hij hield ervan om grapjes te maken maar kon ook heel hard uit de hoek komen. De laatste jaren werd zijn wereld kleiner om kleiner en verbitterde hij. Hij vulde zijn dagen met lezen en schrijven. Hij hield een dagboek bij en werkte aan zijn memoires. Daar las hij soms een stukje uit voor. De toon was meestal heel luchtig, maar tussen de lijnen las je toch zijn kritiek op de maatschappij.
Als kind ging ik tijdens de vakantie bij hem op bezoek. Wat ik me hiervan nog herinner was zijn passie voor fotografie. Terwijl ik de boel op stelten zette, stak hij diavoorstellingen in mekaar. Het kan niet anders, hij heeft me aangestoken...
Ik zal hem missen...


Een jaartje terug verhuisde opa naar het rusthuis, zijn 'brolkast' zoals hij ze zelf noemde verhuisde naar ons toe...

een boekje tuin -> Knack

'Een boekje tuin' is dan weer een gids voor al iets oudere kinderen die alles willen weten over tuinen, bomen, planten, dieren. Het boek werd bij elkaar geschreven door maar liefst drie auteurs (Inge Bergh, Inge Misschaert, Kolet Janssen) en van puike en grappige illustraties voorzien door Jurgen Walschot. Er is ook een, wat overbodig, fotodagboek achteraan.

Dit boek laat zich een beetje lezen als een grote website met verschillende webpagina's -minstens voor elk seizoen een- waarvan dan weer heel veel links vertrekken naar allerlei nuttige, schijnbaar nutteloze en praktische weetjes.Zo krijgen kinderen niet alleen antwoord op prangende vragen (Waarom geuren planten? Kan je bloemen van kleur doen veranderen? Houden bomen een winterslaap?) maar worden ook ontelbare tips gegeven voor het kweken van groentjes en bloemen, het verzorgen van vogels in de tuin, het weghouden van schadelijke dieren. Pesticiden komen hier nergens ter sprake, veelal wordt teruggegrepen naar aloude remedies en recepten uit oma's doos.

De leuke, speelse rubriek 'knutsels en frutsels' wakkert telkens de handigheid van kinderen aan en toont dat je dingen die je in de winkel koopt net zo mooi en leuk zelf kan maken (een vetbol voor vogels, lavendelzakjes, bloemenwenskaarten). Sommige tips zijn nogal voor de hand liggend - dat kinderen met sneeuw een sneeuwman kunnen maken of sneeuwballengevechten kunnen houden, daar komen ze zelf hopelijk wel op. De weerspreuken in ietwat verouderd Nederlands (of Hollands) konden ons ook niet meteen bekoren. Maar globaal genomen is dit een heel fijn encyclopedisch en vrij volledig tuinboek geworden waarin je met de jongsten in elk seizoen lekker kan ... euh ... grasduinen. En waaruit je als volwassene ook heel veel opsteekt over wat we verleerden.

Annelies De Waele

bron: Groene Kinderboeken Knack